LECZENIE BULIMII - DLA CHORYCH (BULIMIA, ZABURZENIA ODŻYWIANIA, KOMPULSYWNE JEDZENIA)

leczenie bulimii 

 Leczenie bulimii

Przy leczeniu bulimii ważne jest to by dać sobie czasu – nie wyzdrowiejesz z dnia na dzień. Ja cieszyłam się z każdej chwili bez napadu a potrafiłam mieć ich 5 dziennie. W zasadzie, każda chwila bez napadu była dla mnie osiągnięciem. Czasem cieszyłam się nawet z godziny bez bo to była godzina wygrana. Nauczyłam się cierpliwości względem siebie, patrzę na siebie bardziej przychylnym okiem. No i co, że nie wyglądam i nie ważę tyle ile modelka?Wyglądam znacznie lepiej! Mam zdrowsze włosy i cerę. Więcej energii i siły. Mój umysł i mózg zyskał na zdrowszej diecie.

No i co z tego, że od razu nie jestem w stanie osiągnąć zamierzonego celu? Rozkładam to na mniejsze etapy i wolniej ale skuteczniej osiągam swój cel. Czasem cofnę się o krok ale to jest normalne :).

Cierpliwości nauczył mnie sport – bieganie i rozciąganie. Zamiast przebiec od razu 5 km to najpierw zaczęłam od marszu. Potem trochę podbiegałam. Zwiększałam odcinki „biegowe”. Aż w końcu przebiegłam ten dystans. Teraz nawet czasem jest tak, że po intensywnym tygodniu nie mam siły by przebiec tyle. Nie martwi mnie to, nie krzyczę ani nie obwiniam siebie. Po prostu przyjmuję do wiadomości, że mój organizm dzisiaj nie jest w stanie tyle zrobić i zwalniam tempo.

Kiedyś bym forsowała siebie na siłę – by tylko przebiec, by za wszelką cenę osiągnąć swój cel. Dzisiaj siebie już nie katuję, dzisiaj słucham tego co mój organizm ma do powiedzenia. To samo jest z rozciąganiem. Gdy człowiek próbuje (bez przygotowania) zrobić od razu szpagat to najprawdopodobniej zrobi sobie kontuzję (zerwany mięsień lub ścięgno). Tylko powolne rozciąganie mięśni pozwoli zrobić szpagat bez przykrych konsekwencji.

Wiem, że bulimia jest męczącą chorobą i najlepiej by przeszła z dnia na dzień. Niestety nie można na nią zachorować z dnia na dzień i tak samo jest z wyzdrowieniem. Jesteśmy przyzwyczajeni do tego, że weźmiemy antybiotyk i problem znika.
Antybiotykiem w przypadku bulimii jest praca nad sobą. Bez niej za każdym razem będzie nawrót choroby. Sprawdziłam na sobie :).

Czym jest praca nad sobą?
• Praca nad emocjami – nie tłamszenie ich w sobie.
• Praca nad poczuciem własnej wartości – jak siebie postrzegamy
• Zrozumienie czym jest bulimia i z czego wynika
• Wyeliminowanie bądź też postawienie granic toksycznym ludziom
• Akceptacja siebie – bez zmieniania, bezwarunkowa miłość do siebie samego.

Ważne jest, by podczas pracy nad sobą mieć obok siebie osobę z którą można porozmawiać i podzielić się wnioskami i przemyśleniami. Oczywiście powinna być to zaufana osoba. Dla mnie był to Małżon, który wysłuchał mnie. Czasem sprowadził na drogę gdy się pogubiłam.
Znajdź taką osobę bo w pojedynkę będzie ciężko. Jeżeli nie masz możesz zawsze pisać do mnie :)!!!

Potrzebujesz wsparcia rodziny ale nie wiesz jak im wyjaśnić CZEGO dokładnie potrzebujesz? Pokaż im to: http://efyraobulimiianoreksji.blogspot.com/2016/02/jak-pomoc-corce-synowi-choremu-chorej.html


CHCESZ WYJŚĆ Z CHOROBY ALE NIE WIESZ JAK?

OD NAS OTRZYMASZ PROFESJONALNY ED MENTORING ORAZ KONSULTACJE DIETETYCZNE.

NAPISZ DO NAS: efyra.diety@gmail.com

ZADZWOŃ:  +48 510 084 377

 Prowadzimy również porady przez internet. 

 WAŻNE: Porady i konsultacje prowadzi u nas osoba, która wyleczyła się z bulimii. Teraz pomaga innym chorym bazując na własnym doświadczeniu. Konsultacje dietetyczne w cenie.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

BŁĘDY POZNAWCZE - ZNIEKSZTAŁCENIA MYŚLENIA

Obraz
BŁĘDY POZNAWCZE - ZNIEKSZTAŁCENIA MYŚLENIA     Fragment z mojego poradnika: "Nasz mózg ma to do siebie, że tworzy sobie skróty. Robi to dlatego, by nie przetwarzać niepotrzebnej ilości danych i nie przeciążać siebie. Przykładem takiego skrótu jest chodzenie. Nie zastanawiasz się podczas chodzenia, czy stawiasz lewą czy prawą nogę. Po prostu idziesz. W naszym myśleniu też funkcjonuje mechanizm skracania procesu myślowego w celu oszczędzenia energii. Ma to swoją cenę, ponieważ w ten sposób zniekształcamy rzeczywistość i nierzadko zdarza się, że wyciągamy pochopne wnioski. Ranimy w ten sposób siebie oraz bliskich. Oprócz automatyzacji myśli mamy również zniekształcenia myślenia. Najpopularniejsze zniekształcenia myślenia: Myślenie typu wszystko albo nic – (tzw. czarno-białe) polega na tym, że widzimy sytuację albo jako sukces, albo porażkę. Myślimy, że będzie albo 100 %, albo nic − „jestem albo gruba, albo chuda” , „jeżeli zadania nie wykonam w pełni, to pon...
Czytaj więcej

RUMINACJA - JAK POZBYĆ SIĘ RUMINACJI - ROZDRABNIANIA PROBLEMU?

Obraz
RUMINACJA - JAK POZBYĆ SIĘ RUMINACJI - ROZDRABNIANIA PROBLEMU? FRAGMENT KSIĄŻKI - UWOLNIJ SIĘ! PORADNIK EKS BULIMICZKI. Z okazji świąt dzielę się pewnym (moim zdaniem) ważnym fragmentem książki. O ruminacji, czyli rozdrabnianiu problemu. Co robić gdy dopadną Ciebie natrętne myśli? Ruminacja - Jak pozbyć się rumiancji - rozdrabniania problemu? Ruminacja, czyli rozpamiętywanie, rozgrzebywanie problemu. Oczywiście analiza zdarzeń jest ważna. Uczymy się w końcu na popełnionych błędach. Widzimy, co poszło nie tak. Do najważniejszych wniosków dochodzimy po krótkim czasie . Dalsze brnięcie w głąb problemu nic nie wniesie, ale z jakiegoś powodu nadal to robimy.  Im dłużej rozmyślamy nad problemem, tym bardziej nasze samopoczucie się pogarsza (np. wspominamy kłótnie z bliską osobą i odtwarzamy w głowie wszystkie nieprzyjemne zdania, jakie usłyszałyśmy). Tak samo jest z lękiem, im bardziej się na nim skupimy, tym bardziej się boimy. To tak jak z uderzeniem się w ręk...
Czytaj więcej

WSTYDZĘ SIĘ POPROSIĆ O POMOC – CZYLI ZOSIA SAMOSIA.

Obraz
WSTYDZĘ SIĘ POPROSIĆ O POMOC – CZYLI ZOSIA SAMOSIA.   Był taki wierszyk Juliana Tuwima, heh… o ironio często go słuchałam jak byłam dzieckiem. „(…)Bo ja sama wszystko wiem I śniadanie sama zjem, I samochód sama zrobię, I z wszystkim poradzę sobie! Kto by się tam uczył, pytał, Dowiadywał się i czytał, Kto by sobie głowę łamał, Kiedy mogę sama, sama! (…)” Jest on nieco prześmiewczy ale zawiera dużo prawdy w sobie. Co wierszyk dla dzieci ma wspólnego z zaburzeniami odżywiania? Jedną ze wspólnych cech wszystkich bulimiczek jest chęć poradzenia sobie samodzielnie z problemem. „ Ja sama dam sobie radę” albo „Ja sama MUSZĘ sobie z tym poradzić”. Moment, w którym okazuje się, że jednak nie dajemy sobie rady samodzielnie jest wielkim ciosem dla naszej godności – „ Co za porażka, nawet nad jedzeniem nie zapanować”, „Jestem taka słaba, bo muszę poprosić inną osobę o pomoc”, „ Inni radzą sobie sami, a ja niczego nie umiem sama zrobić”. Często słyszę takie zdan...
Czytaj więcej