BULIMIK O UCZUCIACH (BULIMIA, ZABURZENIA ODŻYWIANIA, KOMPULSYWNE JEDZENIA)
Pewnie nie jest wam obcy FOCH. Można go doświadczyć w dwojaki sposób :
1.MY obrażamy się na kogoś
2.Ktoś obraża się na NAS
Czasem oba na raz. Jednak to ekstremum jest widoczne tylko wtedy gdy obie jednostki są jednakowo uparte.
Niezależnie czy tworzymy czy odbieramy FOCHa wniosek zawsze jest jeden - TO NIE MA SENSU. I faktycznie. Jak już przyjrzymy się sprawie na chłodno, to nie jesteśmy w stanie dostrzec sensownych powodów naszej oziębłości i dystansu do drugiej osoby.
Pół biedy gdy FOCH jest efektem kłótni nie wywołanej przez nas tylko tą drugą osobę. Wtedy uważamy, że mamy wytłumaczenie dla siebie, znajdujemy niepisane przyzwolenie...choć tylko pozorne.
Co jednak gdy to MY jesteśmy prowodyrem całego zajścia. Co gorsza powód został urojony w naszym umyśle... Czytając to pewnie myślisz, że to Ciebie nie dotyczy. Ty tak nie robisz...Czy aby na pewno?
Przyznam się bez przymusu, że miałam taką sytuację. Nawet nie raz.
JAKIEŚ ZDARZENIE: przestaje mi odpowiadać sytuacja, zachowanie. Coś jest wbrew mojej naturze, nie jest tak jakbym tego oczekiwała lub zakładała. W skrócie mówiąc powstaje wewnętrzny konflikt nie zawsze związany z osobą, która jest aktualnie przy mnie
Co z tym robię? NIC. Z zachowaniem godnym 5-cio latki milczę jak zaklęta. Milczę i myślę. Niczym mistrz Zen. Prócz wewnętrznego bólu nie mam z tego żadnych korzyści. Na zewnątrz cisza a wewnątrz istna burza
Co się dzieje w moim umyśle?
-boję się, że kogoś urażę
-jestem tak podminowana, że ewentualna werbalna ekspresja emocji nie byłaby owocna
-przecież już (mu) o tym mówiłam!
-obrazi się na mnie jak pozna moje prawdziwe odczucia
-jestem tak zdołowana, że nie jestem w stanie podjąć konstruktywnej rozmowy
-mówienie po raz kolejny nie ma sensu....
-ile razy można o tym samym
-powinien się domyśleć, to takie oczywiste
No i tak milczę, milczę i nagle FOCH.
Tu chciałabym zatrzymać się na chwilę.
Jak z małej rzeczy powstał taki problem?
Przede wszystkim jest to niedojrzałość emocjonalna. Pokutują tu nabywane latami błędne wzorce. Źle rozwinięta sfera emocji. Nie potrafimy poprawnie przeżyć emocji ani o nich rozmawiać. Zamiast tego tłamsimy je. Dodatkowo zaczynamy siebie nieświadomie nakręcać. Przecież nie sprawdziłam jak druga osoba zareaguje a ja już założyłam jak będzie wyglądał finał.
Schemat jest prosty:
Zdarzenie -> strach przed przeżyciem i mówieniem o problemie -> wyparcie/ stłumienie -> samonakręcanie się (powinien wiedzieć/ przecież już o tym mówiłam/ nie ma sensu o tym mówić) -> FOCH
Przepis gotowy!
A teraz parę mądrości :
Partner/Partnerka nie wie o co Tobie chodzi dopóki o tym nie powiesz- wydaje się banalne ale gdy w grę wchodzi FOCH to niestety zapominamy o tym.
Nie wróż, zostaw to wróżkom ;) - nie wiesz jak zachowa się druga osoba dlatego nie zakładaj jaka może być reakcja.
Gdy czujesz, że złość w Tobie narasta pod wpływem myśli/ przemyśleń to oznacza,że zaczynasz siebie nakręcać - pomyśl o czymś zupełnie innym np. gdzie leżą klucze a gdzie telefon, co masz w torebce.
Twoje zdanie jest cholernie ważne - dlatego nie trzymaj tego w sobie.
NIKT nie ma prawa karać Ciebie za emocje. Jest jednak różnica między mówieniem o emocjach a oskarżaniem kogoś.
"Boli mnie twoja obojętność" to nie jest to samo co " Jesteś zimnym dupkiem".
Nie rezygnujmy z rozmów. Ich brak tylko potęguje problem. Nie mamy jednak prawa ranić innych.
CHCESZ WYJŚĆ Z CHOROBY ALE NIE WIESZ JAK?
OD NAS OTRZYMASZ PROFESJONALNY ED MENTORING ORAZ KONSULTACJE DIETETYCZNE.
NAPISZ DO NAS: efyra.diety@gmail.com
ZADZWOŃ: +48 510 084 377
Prowadzimy również porady przez internet.
WAŻNE: Porady i konsultacje prowadzi u nas osoba, która wyleczyła się z bulimii. Teraz pomaga innym chorym bazując na własnym doświadczeniu. Konsultacje dietetyczne w cenie.
Komentarze
Prześlij komentarz